ابن شاكر الكتبى ، فوات الوفيات ، بولاق ، 1299 ، 1 / 31 . - سبكى ، طبقات الشافعيّه ، قاهره ، 1324 ، 5 / 212 - 181 . ابن الوردى ، تاريخ ، قاهره ، 1285 ، 2 / 254 ، 267 ، 270 ، 271 ، 279 ، 89 . ابن حجر الهيتمى الفتاوى الحديثه ، قاهره ، 1307 ، 86 و ما بعد . - لائوست ، هانرى ، نظريّات شيخ الاسلام ابن تيميّة فى السياسة و الاجتماع ، ترجمهء محمد عبد العظيم على ، قاهره ، 1941 م . - الآلوسى ، جلاء العينين فى محاكمة الاحمدين . ( در حاشيهء آن : صفى الدّين الحنفى ، القول الجلىّ فى ترجمة الشيخ تقى الدّين ابن تيميّة الحنبلى ) بولاق ، 1298 . - محمد بن ابى بكر بن ناصر الدّين الشافعى ، الردّ الوافر على من زعم انّ ابن تيميّه شيخ الاسلام كافر ؛ مرعى بن يوسف الكرمى ، الكواكب الدرّيّة فى مناقب ابن تيميّه ، و جز آنها ( كه در مجموعه‌يى در قاهره ، به سال 1329 ه . ق . ) چاپ شده است ) . - ابن تيميّه ، مجموعة الرسائل الكبرى ، بيروت 1972 م / 1392 ه . ق . - ابن عماد ، شذرات الذّهب ، 6 / 86 - 80 ، بيروت ، 1950 م . - D . B . Macdonald , Development of Muslim Theology , PP . 276 - 78 , 283 - 85 . - Brockelmann , GAL , II , sqq . , Suppl . II , 119 Sqq . - John Alden Williams , Islam , 191 - 196 , New York , 1963 . 52 . علّامه حلّى ( وفات ، 8 - 726 ه . ق . ) علّامه جمال الدّين حسن بن يوسف بن مطهّر حلّى ( منسوب به حلّه ، از شهرهاى بين النهرين در نزديكى ، فرات ) ، و تنها عالم اسلامى كه در تاريخ اسلام به لقب « آية اللّه » مشهور شده ، از عالمان بزرگ شيعه ، در سال 648 ه . ق . در حلّه متولّد شد . از كودكى به حدّت ذهن و فراست مشهور بوده ، و در اين باره داستانهايى در افواه است كه غالبا اغراق‌آميز مىنمايد . اغلب علوم دينى متداول عصر خود را از پدر و خال خويش محقّق حلّى ( وفات ، 676 ه . ق . ) و سيد بن طاووس ( وفات ، 673 ه . ق . ) و ابن ميثم بحرانى ( وفات ، 679 ه . ق . ) فرا گرفت . حكمت و علوم عقلى را از خواجه نصير الدين طوسى و كاتبى قزوينى ( وفات ، 657 ه . ق . ) آموخت . به سال 704 ه . ق . ، در عهد سلطنت سلطان محمّد اولجايتو ( وفات ، 716 ه . ق . ) پنجمين ايلخان مغول ، به سلطانيّه رفت ، و نزد وى تقرّب يافت . اولجايتو - چنان كه پيش از اين ياد شد - در آغاز به دين مسيحى علاقه‌مند